Dzień Potraw Bliskiego Wschodu
Bliski Wschód to region geograficzny obejmujący głównie państwa położone w południowo-zachodniej Azji. Najczęściej do państw Bliskiego Wschodu zalicza się: Arabię Saudyjską, Bahrajn, Egipt, Irak, Iran, Izrael, Palestynę, Jemen, Jordanię, Katar, Kuwejt, Liban, Oman, Syrię, Turcję, Zjednoczone Emiraty Arabskie oraz w niektórych źródłach też Cypr.
Pierwsze skojarzenie z kuchnią z Bliskiego Wschodu to oliwki i oliwa z oliwek, pity, miód, nasiona sezamu, daktyle, sumak, ciecierzyca, mięta, ryż i pietruszka, a popularne dania to kebaby, dolmy, falafel, baklawa, jogurt, doner kebab, shawarma i mulukhiyah.
Faszerowane warzywa, danie kojarzone z kuchnią Bliskiego Wschodu, jest powszechnie nazywane dolma lub mahshi. Liście winogron, boćwina i kapusta są faszerowane ryżem, mielonym mięsem, orzeszkami piniowymi i przyprawami, a następnie duszone w oleju i pomidorach. Wiele warzyw, takich jak dynia, cebula, pomidor, bakłażan, papryka i marchew, jest podobnie faszerowanych i duszonych lub pieczonych.
Zboża są podstawą diety Bliskiego Wschodu, gdzie pszenica i ryż są uważane za podstawowe produkty spożywcze. Jęczmień jest również szeroko stosowany w regionie, a kukurydza dodatkowo stała się powszechna w niektórych obszarach. Chleb jest uniwersalnym pożywieniem spożywanym w jakiejś formie przez wszystkie klasy społeczne przy niemal każdym posiłku.
Oprócz chleba, pszenica jest również używana w bulgur i kuskusie. Bulgur to łamana pszenica wytwarzana przez częściowe gotowanie ziaren pszenicy w wodzie, suszenie ich w piekarniku (lub na słońcu) i łamanie na kawałki. Zazwyczaj gotuje się ją w wodzie z dodatkami smakowymi, podobnie jak ryż. Bulgur jest również stosowany w pasztetach mięsnych i jako składnik sałatek (zwłaszcza w tabbouleh z posiekaną pietruszką, pomidorem, cytryną i olejem). Freekeh lub farik to kolejne powszechne zboże, wytwarzane z niedojrzałej zielonej pszenicy, która jest prażona i nacierana w celu uzyskania smaku.
Meze jest popularne na całym Bliskim Wschodzie. Składa się z kilku małych dań (ser, melon, orzechy, sałatki i sosy, takie jak tabbouleh, hummus i mutabbal, a także pikle) oraz bardziej treściwych potraw, takich jak grillowane mięso, kibbeh i kiełbasa.
Mieszkańcy Bliskiego Wschodu często spożywają mleko, świeże lub kwaśne. Jogurt jest powszechnie spożywany sam, używany również w gotowaniu, jako dressing do sałatek, lub rozcieńczony jako napój. Grecki ser feta i halloumi to najpopularniejsze sery w regionie.
Na Bliskim Wschodzie najpierw uprawiano pszenicę, a następnie żyto, jęczmień, soczewicę, fasolę, pistacje, figi, granaty, daktyle i inne podstawowe regionalne produkty. W starożytnej Mezopotamii oraz starożytnym Egipcie (najwcześniejsze pisemne przepisy pochodzą z tego regionu) odkryto fermentację, która dawała możliwość zakwaszenia chleba i zrobienie piwa. W regionie tym również udomowiono owce, kozy i bydło.
Jako skrzyżowanie Europy, Afryki Północnej i Azji, było to centrum wymiany żywności i przepisów. W okresie pierwszego Imperium Perskiego (ok. 550–330 p.n.e.) położono podwaliny pod współczesną żywność Bliskiego Wschodu, gdy ryż, drób i owoce zostały włączone do lokalnej diety. Figi, daktyle i orzechy były przywożone przez kupców na podbite ziemie, a przyprawy przywożono z Orientu. Region ten był również pod wpływem kurkumy i innych przypraw z Indii, goździków, pieprzu i ziela angielskiego z Wysp Korzennych, okry z Afryki i pomidorów z Nowego Świata.
Religia wpłynęła na kuchnię, czyniąc jagnięcinę głównym mięsem, ponieważ zarówno Żydzi, jak i muzułmanie nie jedzą wieprzowiny, chociaż kuchnie ludów chrześcijańskich, takich jak Asyryjczycy, Ormianie, Cypryjczycy i Maronici, mogą spożywać wieprzowinę.
Koran zabrania spożywania alkoholu, dlatego kraje nieislamskie produkują i eksportują alkohol. Najlepszym przykładem jest wino produkowane w Libanie, w winnicach takich jak Château Ksara, Chateau Kefraya i Chateau Masaya, które zyskały międzynarodowe uznanie. Château Ksara jest również znane z arak ksarak. Al-Maza jest głównym browarem Libanu, a kiedyś był jedynym producentem piwa na Bliskim Wschodzie. Społeczności asyryjskie w Iraku, Turcji i Syrii od dawna produkują własne piwo pszeniczne, wino i arak.
Pod rządami Imperium Osmańskiego słodkie wypieki z cienkiego jak papier ciasta filo i gęsta kawa zostały przywiezione i wprowadzone do regionu.
KK >
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz