Dzień Pączka
Tłusty czwartek to tradycja chrześcijańska w niektórych krajach, przypadająca na ostatni czwartek przed Wielkim Postem (czyli 52 dni przed Wielkanocą) i związana z obchodami karnawału. Ponieważ Wielki Post jest okresem postu, dni poprzedzające Środę Popielcową stanowią ostatnią okazję do ucztowania aż do Wielkanocy. Tłusty Czwartek znany także jako zapusty czy mięsopust.
Pączek – w kuchni polskiej, to ciastko przygotowane z pszennego ciasta drożdżowego, uformowanego na kształt lekko spłaszczonej, mieszczącej się w dłoni kuli i usmażonego w głębokim tłuszczu na kolor ciemnozłoty. Tradycyjnie pączki nadziewa się konfiturą lub marmoladą przed smażeniem.
Geneza tłustego czwartku sięga pogaństwa. Był to dzień, w którym świętowano odejście zimy i nadejście wiosny. Ucztowanie opierało się na jedzeniu tłustych potraw, szczególnie mięs oraz piciu wina, a zagryzkę stanowiły pączki przygotowywane z ciasta chlebowego i nadziewane słoniną.
Około XVI wieku w Polsce pojawił się zwyczaj jedzenia pączków w wersji słodkiej. Pączki wyglądały nieco inaczej niż obecnie – w środku miały bowiem ukryty mały orzeszek lub migdał. Kto miał szczęście i trafił na taki pączek, miał cieszyć się dostatkiem, szczęściem i powodzeniem.
Pączek, w kuchni polskiej, to wyrób cukierniczy z ciasta drożdżowego z mąki pszennej, uformowany na kształt lekko spłaszczonej, mieszczącej się w dłoni kuli i usmażonego w głębokim tłuszczu na kolor ciemnozłoty. Tradycyjnie pączki nadziewa się konfiturą lub marmoladą przed smażeniem. Współcześnie zdarzają się pączki nadziewane dopiero po usmażeniu: zazwyczaj marmoladą wieloowocową lub konfiturą różaną, likierem, budyniem, czekoladą, twarogiem. Gotowy pączek jest zwykle lukrowany lub oprószony cukrem pudrem, może być też posypany kandyzowaną skórką pomarańczową lub polany czekoladą.
W Polsce, z reguły, nazywamy go pączkiem, ale na Górnym Śląsku pączki znane są pod nazwą kreple.
W innych krajach pączki różnią się nieco od polskich. Różnica ta wynika z używania specjalnej mąki i trochę innego sposobu smażenia w tłuszczu. Pączki smaży się tylko kilkadziesiąt sekund, dzięki temu tłuszcz nie wsiąka do środka. W ten sposób są smażone Berliner Pfannkuchen, mniej tłuste pączki niemieckie. W języku niemieckim nie ma jednego określenia na taki wyrób cukierniczy, a słowo Pfannkuchen może oznaczać zarówno pączek, jak i naleśnik. Podobny sposób smażenia pączków znany jest w Portugalii, tam pączki noszą nazwę Bolas de Berlim. W Europie pączek ma kilka nazw, w tym Berliner Pfannkuchen lub Berliner Ballen w Niemczech, fánk na Węgrzech, bola de Berlim w Portugalii, berliininmunkki w Finlandii, kobliha w Czechach, šiška w Słowacji, berlinerbolle w Norwegii, we Francji Boule de Berlin, a Berliininmunkki w Finlandii, w Rosji пончики – ponczik.
Pączki znane są na całym świecie: berlinesas w Meksyku, bola de fraile w Argentynie i bismark w Kanadzie i części Stanów Zjednoczonych Ameryki. W Izraelu przygotowuje się sufganija (hebr.: סופגנייה; liczba mnoga, sufganiot: סופגנייות), które są podobne do niemieckiego wariantu.
Węgierskie farsangi fánk są bez nadzienia, podaje się je osobno, obok na talerzu.
>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz