Giornata Nazionale della Colatura di Alici (Italia)

 Dzień Sosu Anchois (Włochy)

Giornata Nazionale di Giacomo Puccini (Italia)

 Dzień Ulubionych Potraw Giacomo Pucciniego (Włochy)

鍋の日（日本）

 Dzień Nabe (Japonia) – Dzień Gorącego Kociołka

Nabe-mono ( 鍋物, なべ物). Nabe oznacza garnek, mono to rzecz. Potrawa w kuchni japońskiej przyrządzana w jednym naczyniu.

National Bittersweet Chocolate with Almonds Day (USA)

 Dzień Gorzko-Słodkiej Czekolady z Migdałami

Kladdkakans Dag (Sverige)

 Dzień Czekoladowego Ciasta

W dniu dzisiejszym w Szwecji obchodzony jest dzień Kladdkaka. To popularne szwedzkie ciasto czekoladowe z chrupiącą skórką z miękkim i lepkim wnętrzem. Składniki ciasta to mąka, jajka, masło, cukier i kakao, ważnym elementem jest to, że ciasto nie zawiera sody oczyszczonej. Ciasto można podawać z bitą śmietaną lub z lodami.

Pochodzenie ciasta jest nieznane. Jedna z teorii głosi, że powstało podczas II wojna światowa, gdy proszek do pieczenia był trudny do zdobycia w Szwecji.

Nazwa pochodzi od szwedzkiego słowa „kladdig”, oznaczającego „lepki” lub „niechlujny”

Dzień Kotleta Schabowego (Polska)

 Dzień Kotleta Schabowego

Giornata Nazionale delle Pere (Italia)

 Dzień Gruszki (Włochy)

巻き寿司の日（日本）

 Dzień Maki Sushi (Japonia)

Maki Sushi – Maki-zushi (巻き寿司 „rolowane sushi”) to cylindryczny kawałek formowany za pomocą maty znanej jako makisu (巻き簾). Maki-zushi jest zazwyczaj zawijane w nori (wodorosty), ale czasami jest zawijane w cienki omlet, papier sojowy, ogórek lub liście shiso (perilla). Maki-zushi jest często krojone na sześć lub osiem kawałków, stanowiących pojedyncze rolki. Zwykle używa się białego ryżu.

Roladki sushi można ogólnie podzielić na dwa rodzaje: te zrobione z octu ryżowego i innych składników zawiniętych w takie składniki, jak wodorosty, oraz te zrobione z liści roślin z rodziny Aphragmaceae.

National Nachos Day (USA)

 Dzień Nachos

Nachos to danie kulinarne Tex-Mex składające się z chipsów tortilla pokrytych serem lub sosem serowym, a także z różnych innych dodatków, często zawierających mięso (mielona wołowina lub grillowany kurczak), warzywa (papryczki chili, sałata, pomidory i oliwki) oraz przyprawy (salsa, guacamole lub śmietana).

Dzień Dziczyzny (Polska)

 Dzień Dziczyzny

Dziczyzna to mięso dzikich zwierząt. Dziczyzna zajmowała ważne miejsce w polskim jadłospisie dworu królewskiego i magnaterii. Wielu monarchów często organizowało i uczestniczyło w polowaniach. Polowano na żubry, jelenie, sarny, łosie, daniele, zające, dzikie gęsi i kaczki, głuszce, przepiórki, czeczotki, drozdy, bażanty, kuropatwy, jarząbki, kwiczoły, słonki, bekasy.

Kaninköttets dag (Sverige)

 Dzień Mięsa z Królika (Szwecja)

Dzień Mięsa Króliczego, przypada każdego roku 5 listopada. W Szwecji Dzień Mięsa Króliczego stał się popularny wśród miłośników jedzenia, jak i ekologów. Celem tego dnia jest zwrócenie uwagi na mięso królicze, które jest zdrowe, a hodowla królików ma mniejszy wpływ na środowisko niż tradycyjna produkcja mięsa. Mięso królicze jest chude, bogate w białko i zawiera mniej tłuszczu niż wiele innych mięs. Mięso królicze prawie nie zawiera cholesterolu i ma niską zawartość sodu. Zawartość wapnia i fosforu w tym mięsie jest większa niż w jakimkolwiek innym produkcie mięsnym na rynku.

 

Giornata Nazionale del Tartufo Bianco (Italia)

 Dzień Białej Trufli (Włochy)

Trufla biała, trufla piemoncka (Tuber magnatum Pico)  to jedna z najbardziej poszukiwanych i cennych trufli. Znalezienie tego grzyba stanowi nie lada wyzwanie z uwagi na to, że występuje bardzo rzadko. Można ją znaleźć w północnych i środkowych Włoszech oraz rzadziej na południu Francji. Trufla biała w okolicach Piemontu rośnie najliczniej i osiąga największe rozmiary. W Albie – Włochy – otwarto muzeum poświęcone truflom, a jesienią odbywają się Międzynarodowe Targi Białej Trufli (La Fiera del tartufo bianco). Trufla piemoncka, o gładkiej powierzchni, barwy jasnobeżowej, zapachu cebuli lub młodego czosnku (z tego powodu zwana była dawniej „czosnkiem bogaczy”) osiąga wielkość od 3 do 8cm.

Rodzimy obszar występowania trufli białej to Piemont. Jest to także główny ośrodek zbioru wszystkich trufli w całych Włoszech. Trufla biała, trufla piemoncka w Polsce nie występuje.

____________________

zdjęcie Wikipedia

Domena publiczna. Tuber Magnatum Pico (białe trufle), Włochy (San Miniato) – Lucarelli – Praca własna

Día de la Salsa Picante (España)

 Dzień Pikantnej Salsy

Salsa Picante, to inaczej sos chili. Ostry sos można zdefiniować jako płynny produkt z papryczek chili i innych składników, który można dodawać do potraw, aby je doprawić, nadać im lepszy wygląd i konsystencję. Za pikantność odpowiada kapsaicyna: olej alkaloidowy i jako taki jest rozpuszczalny w kwasach, tłuszczu czy alkoholu.

Ludzie używali ostrych przypraw od tysięcy lat. Mieszkańcy Meksyku, Ameryki Środkowej i Południowej jedzą papryczki chili od ponad 6000 lat. Jeden z pierwszych butelkowanych ostrych sosów sprzedawanych w Stanach Zjednoczonych pojawił się w 1807 roku w Massachusetts. Jednak niewiele z wczesnych marek sosów przetrwało do dziś. Sos Tabasco to pierwsza rozpoznawalna marka w branży ostrych sosów w Stanach Zjednoczonych, która pojawiła się w 1868 roku.

Ostry sos, zwany w Meksyku sosem chili i znany również pod angielską nazwą, ostry sos, to sos bogaty w przyprawy, często używany jako przyprawa, a w niektórych przypadkach sos do maczania.

>

____________________

zdjęcie plakatu Wikipedia

Domena publiczna. Reklama tabasco z ok. 1905 r. Zwróć uwagę na korek na butelce i etykietę z logo w kształcie diamentu, która jest podobna do tych używanych obecnie – McIlhenny Company – reklama drukowana z lat 1900.

>

いいりんごの日（日本）

 Dzień Dobrego Jabłka (Japonia)

ごまの日（日本）

 Dzień Sezamu (Japonia)

Sezam to roślina obejmująca, w zależności od miejsca występowania, od 10 do 21 gatunków. Ten, który wykorzystujemy w kuchni, to najczęściej sezam indyjski znany także jako sezam wschodni, kunżut, łogowa wschodnia. Występuje on tylko w uprawie. Sezam indyjski jest jedną z najstarszych roślin oleistych uprawianych przez człowieka. Nasiona sezamu indyjskiego zawierają niezbędne do rozwoju człowieka: alaninę, argininę, cholinę (zwana również witaminą B4), fenyloalaninę, glicynę, histydynę, izoleucynę, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas palmitynowy, kwas stearynowy, kwas szczawiowy, kwas taninowy, lecytynę, leucynę, lizynę, metioninę, prolinę, saponiny, serynę, treoninę, tryptofan, tyrozynę, walinę, a także cukry, tłuszcze, witaminy i mikroelementy.

National Doughnut Appreciation Day (USA)

 Narodowy Dzień Doceniania Pączków 

 

Dzień Cebularza (Polska)

 Dzień Cebularza

Cebularz to placek z ciasta pszennego w kuchni polskiej, wywodzący się z kuchni żydowskiej, charakterystyczny dla Lubelszczyzny. Średnica placka to 15–20 cm. Placek pokryty jest pokrojoną w kostkę cebulą wymieszaną z makiem.

Cebularz jest jednym z najpopularniejszych tradycyjnych produktów w województwie lubelskim. Pierwsze wzmianki o nim pochodzą z XIX wieku. Pierwszymi, którzy zaczęli wypiekać cebularze, byli Żydzi ze Starego Miasta w Lublinie, a przed II wojną światową był to już znany przysmak na Lubelszczyźnie.

W 2007 roku cebularz został wpisany na listę produktów tradycyjnych, a od sierpnia 2014 roku jest chroniony prawem Unii Europejskiej jako produkt regionalny. Od 2017 roku w Lublinie działa Regionalne Muzeum Cebularza.

Giornata Nazionale delle Margherite di Stresa (Italia)

 Dzień Ciasteczek o Kształcie Stokrotek (Włochy)

National Candy Day (USA)

 Dzień Cukierka

W Stanach Zjednoczonych w dniu dzisiejszym obchodzony jest Dzień Cukierka. Słodkiego dnia!

 

> 

Dzień Serdelka i Parówki (Polska)

 Dzień Serdelka i Parówki

Serdelki i parówki nie należą do najszlachetniejszych kiełbasianych wyrobów, ale wspomnienie o nich wywołuje niewielką nostalgię. Przede wszystkim były to wyroby łatwo dostępne i niedrogie. Od czasu do czasu, jeżeli zdecydujemy się kupić względnie przyzwoitą kiełbasę parówkową, przerabiamy ją na swój sposób. Dzisiejszy dzień to okazja do odczarowania złej opinii o serdelkach i parówkach.

Serdelek to krótka i gruba kiełbaska z drobno mielonego mięsa, głownie wieprzowego. Bywają też serdelki drobiowe i wieprzowo-wołowe. Serdelek przybiera kształt walca, ma cienką, delikatną osłonkę, wnętrze wypełnione jest masą mięsną i dodatkami smakowymi. W czasach PRL-u wyrób ten nie cieszył się dobrą opinią. Obecnie nadal jest traktowany jako wędlina gorszego gatunku. Najczęściej w składzie serdelka znajdujemy mięso wieprzowe (35%), wodę, tłuszcz wieprzowy, mięso wołowe (17%), skrobię modyfikowaną, sól, wzmacniacz smaku (glutaminian monosodowy), aromaty naturalne, cukier, przeciwutleniacz (askorbinian sodu), regulatory kwasowości (cytryniany sodu, octany sodu), glukozę, substancje konserwujące (azotyn sodu), a osłonką są jelita wieprzowe.

Giornata Nazionale della Zuppa di Ceci (Italia)

 Dzień Zupy z Ciecierzycy (Włochy)

Zuppa di ceci (dosł. „zupa z ciecierzycy”) to włoska zupa przygotowywana z ciecierzycy jako głównego składnika. Można użyć suszonej ciecierzycy, która została namoczona, lub ciecierzycy w puszce. Dodatkowe składniki mogą się różnić i mogą obejmować takie produkty spożywcze, jak solony dorsz, kasztany, karczochy, ziemniaki, pomidory, makaron i kapusta. Składniki bazy zupy mogą obejmować między innymi oliwę z oliwek, czosnek, cebulę, marchewkę i seler.

サンドウィッチの日(日本)

Dzień Sandwicza (Japonia)

Kanapka w Japonii obchodzi swoje święto 13 marca. W dniu dzisiejszym również jest to dzień święta kanapki, ale dotyczy kanapki stworzonej przez hrabiego Sandwicha. Sandwicze to rodzaj kanapki, w której między dwiema warstwami pieczywa znajdują się dodatki.

Dlaczego dzisiejszy dzień jest dniem sandwicza? Pewnie dlatego, że 3 listopada 1718 roku urodził się John Montagu, hrabia Sandwich, brytyjski arystokrata i polityk, pierwszy lord Admiralicji i minister północnego departamentu. Przypisuje mu się wymyślenie sandwichy, kanapek klubowych składających się z chleba, pokrojonego w plasterki gotowanego drobiu, szynki, smażonego bekonu, sałaty, pomidora i majonezu. Sandwicz najczęściej jest krojony na ćwiartki lub połówki i utrzymywany razem za pomocą patyczków koktajlowych. Hrabia zmarł w Londynie 30 kwietnia 1792 roku.

 

National Sandwich Day (USA)

 National Sandwich Day – Dzień Urodzin Hrabiego Sandwicha

Kanapka, prosta potrawa przyrządzana na bazie pieczywa i różnorodnych dodatków np. sera, wędliny, warzyw, sosów itp, obchodzi dzisiaj swoje święto. Mimo, że kanapki znane były już w starożytności, wynalezienie kanapki przypisuje się brytyjskiemu arystokracie i politykowi Johnowi Montagu, hrabiemu Sandwich. 3 listopada jest dniem urodzin hrabiego Sandwicha. Legenda głosi, że w Montagu, zapalony hazardzista, podczas jednej z 24 godzinnej sesji hazardu, poprosił swoich pracowników o coś do zjedzenia, ale o danie które nie przeszkodziłoby mu w dalszej grze. Między dwa kawałki chleba włożono trochę mięsa i tak powstała pierwsza kanapka. 

Dzień Kanapki (Polska)

 Dzień Kanapki

Kanapka to rodzaj prostego dania przygotowywana na bazie cienkich kromek białego lub pełnoziarnistego chleba lub pokrojonej bułki. Kanapki smarowane są masłem, podawane z wędlinami, pieczenią wieprzową, kiełbasą, szynką lub serem, a także spożywane z jajkiem na twardo, plasterkiem ogórka lub ryby, z wybranymi warzywami i sosami.

Giornata Nazionale dei Dolci dei Morti (Italia)

 

Dzień Słodyczy Zmarłych (Włochy)

Dolci dei Morti – desery zmarłych to przetwory przygotowywane z okazji upamiętnienia zmarłego. Tradycją w Europie, a zwłaszcza we Włoszech, jest przygotowywanie specjalnych deserów w okolicach 2 listopada. Do dziś w niektórych włoskich miastach, w nocy z 1 na 2 listopada, te desery pojawiają się na zastawionych stołach.

We Włoszech tradycja przygotowywania deserów na Święto Zmarłych jest bardzo stara i celebruje się pamięć o zmarłych chrupiącymi ciastkami, przyprawionym pieczywem, nugatami z suszonymi owocami i wieloma innymi specjałami, odmiennymi od północy do południa Włoch.

Tradycja „deserów umarłych” we Włoszech ma starożytne korzenie, przeplatane legendami, symboliką i popularnymi wierzeniami związanymi z kultem zmarłych. Zwyczaj ten rozwinął się w kontekście, w którym jedzenie było i pozostaje sposobem na uhonorowanie i upamiętnienie tych, którzy odeszli. Według powszechnych wierzeń uważa się, że w nocy z 1 na 2 listopada dusze zmarłych powracają, aby odwiedzić swoich bliskich i jest to moment, w którym tradycyjnie wita się ich jedzeniem i słodyczami. Zwyczaj przygotowywania specjalnych potraw dla zmarłego sięga czasów rzymskich.

Apulia, Lombardia, Toskania, Kampania, Emilia-Romania oferują zmarłym pyszne, dobrze doprawione, bogate, świąteczne desery. Słodycze umarłych zawierają proste składniki, takie jak mąka, jajka, cukier i aromaty; często są drobno posiekane migdały, a czasem czekolada, dżem i kandyzowane owoce.

Tradycja deserów zmarłych we Włoszech:

• Cavalli dei morti  – Konie Umarłych – Trydent Górna Adyga – to duże ciastka w kształcie podkowy, często ozdobione końcówkami zanurzonymi w czekoladzie. Te słodycze przywołują na myśl Eponę, grecką boginię-opiekunkę koni i towarzyszkę dusz w zaświatach.
  
• Pane dei morti – Chleb umarłych – Lombardia – to baza z kakao, przypraw i suszonych owoców o niepowtarzalnym smaku i gładkiej konsystencji, która rozpływa się w ustach. 
• Piada dei Morti – Emilia-Romania – to tradycyjny słodki przepis z Romanii, jest to wysoka i miękka focaccia, wzbogacona różnymi suszonymi owocami, takimi jak migdały, orzechy włoskie i rodzynki, często moczona w Sangiovese. Preparat na bazie mąki, cukru, masła i jajek łączy w sobie starożytną symbolikę związaną z popularnymi obrzędami oraz cyklicznością natury.
• Fave dei morti – Kości umarłych – północne i środkowe Włochy – ciastka na bazie migdałów, różniących się w zależności od regionu kraju, niektóre z dodatkiem rumu, inne mają grappę, inne orzeszki piniowe, inne orzeszki piniowe oprócz migdały, w Parmie są gładkie i zaokrąglone, ale w pozostałej części regionu występują w formie wydłużonej w kształcie kości.
  
• Pan co’ Santi – Toskania – znany również jako Pancosanti lub Pan dei Santi – to specjalność spożywana w okresie Wszystkich Świętych jako symbol obfitości i dzielenia się. To słodki, wzbogacony rodzynkami, orzechami i pieprzem, charakteryzujący się chrupiącą skórką i miękkim, pikantnym wnętrzem. Ten starożytny przepis, którego początki sięgają początków XIX wieku, nie był pierwotnie pomyślany jako deser, ale jako pożywny chleb do spożycia w okresie postu.
• Torrone dei morti – Nugat umarłych – Kampania – to słodka neapolitańska tradycja obchodzona 2 listopada, przyrządzana z czekolady i suszonych owoców. Według legendy ten miękki i kruchy nugat ma za zadanie symbolicznie powitać zmarłego, który – według wierzeń – tego dnia powraca, by odwiedzić swoich bliskich. Jest wykonany z polewy z ciemnej lub mlecznej czekolady, nadziewany kremem i suszonymi owocami i sprzedawany w całości lub w plasterkach. Do najpopularniejszych smaków zalicza się gorzką czekoladę, mleczną czekoladę oraz odmiany z pistacjami i płatkami zbożowymi.
  
• Grano dei morti o colva – Pszenica umarłych, czyli colva – Apulia –  deser  z gotowaną pszenicą i pestkami granatu w roli głównych. Składa się z gotowanej miękkiej pszenicy, orzechów włoskich, granatu, ciemnej czekolady, vincotta i kandyzowanych owoców, których znaczenie jest ściśle powiązane z płodnością i cyklem życia. Przepis ten ma starożytne korzenie i głęboką symbolikę, która splata mitologię grecko-łacińską z tradycją chrześcijańską.

Giornata Nazionale del Zimino di Ceci alla Genovese (Italia)

 

Dzień Zupy z Ciecierzycy po Genueńsku (Włochy) 

I ceci in zimino to starożytne danie kuchni liguryjskiej i genueńskiej. To tradycyjna zupa na bazie ciecierzycy i boćwiny, serwowana w Święto Zmarłych 2 listopada i w Wigilię Bożego Narodzenia.

Gęsta zupa, danie treściwe i pożywne, bogate w białka roślinne i sole mineralne. Typowo na zimną porę roku, tradycją było również podawanie go na stół na kolację wigilijną jako „chude” danie. 

Lo Zimino di Ceci alla Genovese – Ciecierzyca Zimino alla Genovese to niewątpliwie jedno z dań wyróżniających typową kuchnię liguryjską. W Genui zupa jest przygotowywana na wiele sposobów. Do zupy czasami dodawane są pomidory, botwinka, w innej pojawiają się grzyby lub czarna kapusta. Potrawie zwykle towarzyszy tost z chleba doprawiony drobiną oliwy z oliwek, solą i pieprzem.

Giornata Nazionale della Frutta Martorana (Italia)

Dzień Słodyczy Marcepanowych o Kształcie Owoców i Warzyw (Włochy) 

 

National Deviled Egg Day (USA)

 Dzień Diabelskiego Jajka

Diabelskie jajko to jajko ugotowane na twardo, przekrojone na pół, w miejscu po żółtku znajduje się pasta z żółtek połączona z innymi składnikami, takimi jak majonez i musztarda. Faszerowane jajko podaje się na zimno. Jest to idealna przystawka podczas przyjęć lub towarzyskich spotkań.

Dzień Potraw Naszych Przodków (Polska)

 

Dzień Potraw Naszych Przodków

Dzisiejszy dzień, Dzień Zaduszny, w kościele katolickim Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych, to nostalgiczne wspomnienie naszych członków rodziny, które odeszły. Wspominamy dziadków, pradziadków, nierzadko rodziców i najbliższych ciotek, wujków i rodzeństwa. W dniu wczorajszym i dzisiaj odwiedzamy groby najbliższych, a później spotykamy się w gronie rodzinnym. To miła tradycja, która pozwala nam zachować w pamięci te dobre i miłe chwile związane z naszą rodziną. Najczęściej takie spotkania odbywają się przy stole, przy herbatce z ciastem albo przy rodzinnym obiedzie. Jak sięgniemy pamięcią to potrawy pojawiające się na stole zmieniają się z roku na rok. I tu następuje ten moment w którym przypominamy sobie co serwowała nam  babcia, mama, ciocia.

Kalendarz Kulinarny - LISTOPAD

Giornata Nazionale del Pan co’ Santi (Italia)

 

Dzień Włoskiego Chleba (Włochy)

Pane coi santi to tradycyjny włoski chleb. Jest pieczony w piecu opalanym drewnem i spożywany w Dniu Wszystkich Świętych 1 listopada i następnego dnia, czyli w Dzień Zaduszny 2 listopada. Jest specjalnością Sieny i Maremmy i należy do produktów Toskanii o statusie Prodotto Agroalimentare Tradizionale.

Dia do Pão-por-Deus (Portugal)

 Dzień Pão-por-Deus (Portugalia)

 

Pão-por-Deus („Chleb dla Boga”) to portugalska tradycja celebrowana w całej Portugalii, nazwanych tak ciastek rozdawanych w Dzień Wszystkich Świętych, zazwyczaj przez dzieci i młodzież.

 

Nazwy tego ciastka różnią się w różnych regionach kraju, na przykład w okolicach Leirii znane są jako „Dia do Bolinho” („Dzień ciasteczek”). Istnieją wzmianki o dniu Pão-de-Deus w XV wieku.

 

1 listopada 1755 roku w Lizbonie, po tym jak zdecydowana większość mieszkańców miasta straciła wszystko w wyniku wielkiego trzęsienia ziemi, ocaleni musieli prosić o chleb w pobliskich miejscowościach.

 

Obecnie od wczesnych godzin porannych dzieci spotykają się razem i spacerują po okolicy, pukają do wszystkich drzwi i lokalnych sklepów i mówią „Pão-por-Deus” spotkanym dorosłym. W zamian otrzymują drobne upominki, takie jak broas (małe ciastka podobne do chleba mocno aromatyzowane anyżem i orzechami), czekoladki, cukierki, orzechy, owoce, a w niektórych przypadkach pieniądze.

Día de Calzone (España)

 Dzień Calzone (Hiszpania)

Calzone to specjalność kuchni włoskiej przygotowywane na wzór pizzy. Calzone jest całkowicie otoczone ciastem, zawinięte na kształt pieroga, w którym znajduje się nadzienie. Można go nadziewać serem, mięsem, warzywami lub innymi przyprawami i piec w piekarniku.

ベイクチーズタルトの日(日本)

 

Dzień Upieczonej Tarty Serowej (Japonia)

1 listopada to Dzień Upieczonej Tarty Serowej. Założona przez BAKE Co., Ltd., która prowadzi BAKE CHEESE TART, sklep specjalizujący się w świeżo pieczonych tartach serowych. Data ta upamiętnia 1 listopada 2014 r., dzień otwarcia głównego sklepu „BAKE SESER TART” w cukierniczym miasteczku Jiyugaoka. Celem jest rozpowszechnienie „jednego niezapomnianego kęsa” z Japonii na cały świat i dotarcie do większej liczby osób. Rocznica została uznana i zarejestrowana przez Japan Anniversary Association, stowarzyszenie posiadające osobowość prawną, w 2017 roku.

Tarta serowa urodziła się na Hokkaido. Szczególny nacisk kładzie się na to, aby była świeżo upieczona. Puszysty mus z oryginalnej mieszanki serków śmietankowych charakteryzuje się kremowym smakiem, orzeźwiającą kwaskowatością i nutą słoności. Ciasto na tartę jest „dwukrotnie pieczone”, dzięki czemu jest chrupiące. Oryginalne ciasto na tartę z mąki pszennej piecze się jednorazowo w formie ciasteczka, następnie dodaje się mus i ponownie piecze.

ソーセージの日 (日本)

 Dzień Kiełbasy (Japonia)

全国寿司の日 (日本)

 Narodowy Dzień Sushi (Japonia)

Datę wybrano dlatego, że listopad to sezon młodego ryżu, a owoce morza są bogate w tłuszcz i pyszne. W listopadzie 1961 roku na IV Konferencji Federacji w Kumamoto zdecydowano, że 1 listopada zostanie wyznaczony jako „Narodowy Dzień Sushi”, upamiętniający „Jesień urodzaju, Jesień żniw i Dzień wdzięczności za ryż”.

Festa da Castanha (Madeira)

Festa da Castanha – Święto Kasztanów Jadalnych

W Curral das Freiras na Maderze co roku odbywa się festyn z okazji Święta Kasztanów Jadalnych. Festyn odbywa się w dniach 31 października – 1 listopada.

Kasztany

 

National Vinegar Day (USA)

 

Dzień Octu Winnego

Ocet (od starofrancuskiego vyn egre „kwaśne wino”) to wodny roztwór kwasu octowego i śladowych związków, które mogą zawierać aromaty. Zazwyczaj kwas octowy jest wytwarzany przez podwójną fermentację, przekształcając proste cukry w etanol za pomocą drożdży, a etanol w kwas octowy za pomocą bakterii kwasu octowego. Wytwarza się wiele rodzajów octu, w zależności od materiałów źródłowych. Produkt jest obecnie stosowany głównie w sztuce kulinarnej jako aromatyczny, kwaśny składnik do gotowania lub do marynowania. Różne rodzaje są używane jako przyprawy lub dodatki, w tym ocet balsamiczny i ocet słodowy.

 

Ocet może być istotnym składnikiem sosów (zwłaszcza zimnych, np. większości majonezów, tradycyjnego vinaigrette itp.). Jest też najważniejszym składnikiem marynat stosowanych do konserwowania ogórków, grzybów i tzw. pikli. Używany też bywa jako składnik zapraw do macerowania mięsa lub ryb przed smażeniem, a zwłaszcza pieczeniem.

National Deep Fried Clams Day (USA)

Dzień Smażonych Małży

Narodowy Dzień Smażonych Małży to święto narodowe, które celebruje proces głębokiego smażenia i spożywania małży. Święto obchodzone jest co roku 1 listopada.

 

Smażone małże pojawiły się po raz pierwszy w połowie XIX wieku. Pierwsze głęboko smażone małże zostały zrobione w Essex, Massachusetts, 3 lipca 1916 roku. Twórca, Lawrence Henry Woodman, był właścicielem małej restauracji, w której sprzedawał smażone małże przechodniom. Jedzenie szybko rozprzestrzeniło się po całym kraju i zyskało popularność.  

 

Głęboko smażone małże są obchodzone i spożywane w tym dniu. Istnieje ponad dwa tysiące gatunków małży, a większość z nich należy do kategorii małży o twardej lub miękkiej skorupie. Smażone małże są smażone w głębokim tłuszczu, wcześniej zanurzane w mleku i mące. Są niezwykle popularne na wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych, szczególnie w Nowej Anglii. Często są podawane z sosem tatarskim w bułkach do hot dogów. Paski małży stały się popularne po tym, jak zostały stworzone przez Thomasa Soffrona z Ipswich w stanie Massachusetts, który sprzedał je firmie Howard Johnson’s, która rozprowadziła je po całym kraju.

 

Narodowy Dzień Smażonych Małży to duża gratka dla miłośników owoców morza w Nowej Anglii, którzy z niecierpliwością czekają na tę uroczystość. Dzień ten cieszy się ogromną popularnością w regionie, a niemal każda restauracja oferuje to przepyszne danie.

 

Dzień Pańskiej Skórki (Polska)

Dzień Pańskiej Skórki (Polska)

Pańska skórka to cukierek na bazie skarmelizowanego cukru, barwnika, ubitych białek, żelatyny i mąki ziemniaczanej. To niewielka kostka, zwykle w kolorze białym lub różowym. W ostatnim czasie pojawiły się również inne barwy. Kolor cukierka zależy od inwencji twórczej wykonawcy. Najczęściej jest to gotowy barwnik spożywczy, ale można zabarwić cukierka w sposób naturalny: sokiem z buraka, jagody, marchwi.

Światowy Dzień Wegan

Pierwszy dzień listopada to Światowy Dzień Wegan – World Vegan Day – święto obchodzone na całym świecie, dla upamiętnienia powstania Towarzystwa Wegańskiego – Vegan Socjety, w 1944 roku. W Polsce tego dnia obchodzony jest dzień Wszystkich Świętych, dlatego Dzień Wegan obchodzony jest 1 października, przy okazji Światowego Dnia Wegetarianizmu.

 

Giornata Nazionale del Torrone dei Morti (Italia)

 Dzień Nugatu z Orzechów Laskowych i Czekolady (Włochy)

Torrone dei morti to specjał związany z upamiętnieniem zmarłych, deser czekoladowo-orzechowy przygotowywany w Kampanii na początku listopada. Tradycyjny deser to pyszna, gorzka czekoladowa skorupka, a wewnątrz deseru biała czekolada i krem orzechowy, wzbogacony całymi orzechami laskowymi. 

Torrone dei Morti to tradycyjny neapolitański deser, przygotowywany na Dzień Wszystkich Świętych i Zaduszki (1 - 2 listopada). W przeciwieństwie do klasycznego nugatu, nie jest on przygotowywany z miodu ani białek jaj, lecz jest miękkim nugatem czekoladowym.

Ten deser, tradycyjnie jest przygotowywany w foremkach w kształcie pnia, nieco przypominających trumnę, stąd część symboliki związanej ze świętem. Kształt trumny jest ważnym symbolem upamiętnienia zmarłych.