Dzień Rogali Świętomarcińskich
Polskie święto. Rogal świętomarciński to rogal z nadzieniem z białego maku tradycyjnie przygotowywany w Poznaniu i niektórych innych częściach Wielkopolski z okazji Dnia Świętego Marcina (11 listopada). Rogale świętomarcińskie są głównym wypiekiem podczas obchodów dnia ulicy Święty Marcin w Poznaniu.
Tradycja ta wywodzi się z czasów pogańskich, gdy podczas jesiennego święta składano bogom ofiary z wołów. Kościół łaciński przejął ten zwyczaj, łącząc go z postacią św. Marcina. Kształt ciasta interpretowano jako nawiązanie do podkowy, którą miał zgubić koń świętego.
Istnieje jednak popularna legenda, że tradycja w obecnej formie narodziła się w listopadzie 1891 roku. Gdy zbliżał się dzień św. Marcina, proboszcz parafii św. Marcina, ks. Jan Lewicki, zaapelował do wiernych, aby za przykładem patrona zrobili coś dla ubogich. Cukiernik Józef Melzer, który był obecny na mszy i pracował w pobliskiej cukierni, namówił swojego szefa, aby wskrzesił starą tradycję. Bogatsi poznaniacy kupowali przysmak, a biedni otrzymywali go za darmo. Zwyczaj wypieku w 1901 roku przejął Związek Cukierników. Po I wojnie światowej Franciszek Rączyński powrócił do tradycji obdarowywania ubogich, a po II wojnie światowej Zygmunt Wasiński uratował rogala od zapomnienia.
>
30 października 2008 r. nazwa i receptura Rogala Świętomarcińskiego zostały wpisane do rejestru chronionych nazw pochodzenia i chronionych oznaczeń geograficznych Unii Europejskiej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz