obejrzane, przeczytane, zasłyszane...
Dzień Migdałów (Włochy)
Migdał (Prunus amygdalus) – migdałowiec pospolity, migdałowiec zwyczajny, to gatunek rośliny wieloletniej należącej do rodziny różowatych. Krzew lub drzewo osiągające wysokość do 10 metrów. Pochodzi z Azji Środkowej i Mniejszej.
Dzień Cukierków Confetto (Włochy)
Cukierki konfetti to cukierniczy produkt spożywczy, który jest przygotowywany z gotowanego cukru i syropu kukurydzianego. Cukierki mają twardą, kruchą teksturę. Aby dodać atrakcyjności dla oka, po zakończeniu procesu gotowania i kształtowania zabarwia się je w różne kolory.
>
Dzień Owocowych Koktajli
Dzień Koktajli z Owoców przypada 13 maja. Koktajl owocowy to różnego rodzaju owoce podawane w płynie z soków lub syropie. Możemy przygotować go samemu lub kupić gotowy w puszkach. Jednak najlepiej przygotować na świeżo z jagodami i innymi owocami. Mimo, że w nazwie pojawia się słowo koktajl, koktajl owocowy nie zawiera alkoholu. Samo określenie odnosi się do mieszaniny i może oznaczać zarówno żywność jak i alkohole. Na przykład koktajlem może być przekąska przygotowana z połączenia owoców morza np. krewetek z awokado i sosem.
>
Dzień Skorzonery i Salsefii
Skorzonera, wężymord, czarny korzeń (Scorzonera) – gatunek rośliny warzywnej z rodziny astrowatych. Pochodzi z południowej Europy, najprawdopodobniej z Hiszpanii, oraz z części Azji (Syberia Zachodnia, Kaukaz). Kiedy dotarła do Polski często była mylona z korzeniami kozibrodu pospolitego, czyli salsefii, rośliny podobnej z wyglądu, ale też i smaku.
Zanim zaczęto w Polsce spożywać skorzonerę, używano ją jako lekarstwo na ukąszenie żmii, stąd też jej inna nazwa „wężymord”. W Polsce pojawiła się za czasów króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, ale popularność zyskała dopiero w XIX wieku. Pierwsze wzmianki o tym warzywie możemy znaleźć w XVIII-wiecznej książce kucharskiej „86 przepisów ułożonych i spisanych przez J. P. Tremona, pierwszego kuchmistrza Jego Królewskiej Mości Stanisława Augusta Poniatowskiego”.
World Cocktail Day
Światowy Dzień Koktajlu to ogólnoświatowe święto koktajli, którego dzień wyznacza data publikacji pierwszej definicji koktajlu z 13 maja 1806 roku. Nowojorski tabloid „The Balance i Columbian Repository” zdefiniował koktajl jako „pobudzający trunek składający się z wszelkiego rodzaju alkoholi wysokoprocentowych, cukru, wody i bitterów”. Został napisany przez redaktora Harry’ego Croswella w odpowiedzi na zapytanie czytelnika.
Koktajle jako napój powstały jednak jako brytyjski wynalazek w XIX wieku i od tego czasu stały się amerykańską innowacją, kiedy urodzony w Connecticut barman Jerry Thomas napisał książkę „Przewodnik barmana”. Przewodnik Barmana w zasadzie opublikował encyklopedię pokazującą, jak mieszać drinki i przepisy na najlepsze kombinacje napojów i smaków.
Podczas amerykańskiej prohibicji w latach dwudziestych XX wieku powstało wiele koktajli, które do dziś pozostają ulubionymi koktajlami na całym świecie. Przy niewielkiej ilości wysokiej jakości alkoholu, koktajle były idealnym sposobem na uczynienie przemycanego rumu, ginu lub whisky bardziej zdatnymi do picia. W 1954 roku w Portoryko powstała Pina Colada, kiedy barman Ramon Marrero stworzył pyszny przysmak z ananasa w hotelu Caribe Hilton. W 1988 roku koktajl Cosmopolitan wkroczył na arenę dzięki Toby’emu Cecchiniemu.
Na stronie Światowego Dnia Koktajlu, na której gospodarze Drinkaware organizują wydarzenia na całym świecie, możesz śledzić tematy na ulubione przepisy i sposoby bezpiecznego picia, jednocześnie dobrze się bawiąc.
>
International Hummus Day
13 maja obchodzimy Międzynarodowy Dzień Hummusu.
>
Dzień Ciasta z Czekoladą i Migdałami (Włochy)
Ciasto Caprese to tradycyjny deser z Capri. Jest to ciasto miękkie w środku i chrupiące na zewnątrz, przygotowane z migdałów, gorzkiej czekolady, jajek, masła, cukru i cukru pudru do dekoracji.
Pochodzenie Torta Caprese nie jest jasne, choć wydaje się prawdopodobne, że zostało stworzone przez branżę hotelarską Capri, która obsługiwała turystów. Jedna z historii sugeruje, że Torta Caprese powstała, gdy austriacka żona króla Neapolu poprosiła o ciasto Sachera, a neapolitańscy szefowie kuchni improwizowali, używając typowego neopolitańskiego składnika, migdałów. Z innej nieuwierzytelnionej historii wynika, że Torta Caprese powstała w latach dwudziestych XX wieku, kiedy piekarz realizując zamówienie turysty na ciasto migdałowe przez pomyłkę zapomniał dodać mąki – w rezultacie powstało ciasto jednocześnie miękkie i chrupiące. Inna relacja przypisuje przepis dwóm Austriakom, które w latach trzydziestych XX wieku odziedziczyły pensjonat w Marina Piccola na Capri.
Pomimo niepewności co do jej pochodzenia, Torta Caprese została nazwana „uno dei pasticci più fortunati della storia” (dosł. „jeden z najszczęśliwszych błędów w historii”).
>
