Międzynarodowy Dzień Zrównoważonej Gastronomii

      

International Day of Sustainable Gastronomy

Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło 21 grudnia 2016 r. rezolucję A/RES/71/246 i ustanowiło 18 czerwca Międzynarodowym Dniem Zrównoważonej Gastronomii – International Day of Sustainable Gastronomy.

Gastronomia bywa nazywana sztuką jedzenia. Może również odnosić się do stylu gotowania z określonego regionu. Innymi słowy, gastronomia często odnosi się do lokalnej żywności i kuchni. Zrównoważony rozwój to idea, zgodnie z którą coś (np. rolnictwo, rybołówstwo, a nawet przygotowywanie żywności) odbywa się w sposób, który nie powoduje marnotrawstwa naszych zasobów naturalnych i może być kontynuowany w przyszłości bez szkody dla naszego środowiska lub zdrowia.

Zrównoważona gastronomia oznacza zatem kuchnię, która bierze pod uwagę pochodzenie składników, sposób uprawy żywności oraz sposób, w jaki trafia na nasze rynki, a ostatecznie na nasze talerze.

Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury (UNESCO), Organizacja ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) oraz Zgromadzenie Ogólne ONZ działają na rzecz ułatwienia obchodów Dnia Zrównoważonej Gastronomii we współpracy z państwami członkowskimi, organizacjami ONZ i innymi organami międzynarodowymi i regionalnymi , jak również społeczeństwo obywatelskie, do obchodzenia Dnia w celu podniesienia świadomości społecznej na temat jego wkładu w zrównoważony rozwój.

Niektóre z inicjatyw UNESCO obejmują:

• Uruchomienie Sieci Miast Kreatywnych UNESCO, utworzonej w 2004 r. w celu dzielenia się najlepszymi praktykami i rozwijania partnerstwa w 7 obszarach kreatywnych. Od 2021 r. 36 miast zostało wyznaczonych jako Kreatywne Miasta Gastronomii;
• Promowanie czystej energii dla lokalnych restauracji (wykorzystywanie gazu i energii elektrycznej zamiast węgla, stosowanie gazu ziemnego zamiast węgla);
• Podnoszenie świadomości społeczeństwa na temat zrównoważonej gastronomii poprzez telewizyjne kanały kulinarne i programy gastronomiczne oraz wystawy kultury żywności, przeznaczone dla przemysłu spożywczego i rolników.

FAO – Organizacja promuje diety oparte na zielonej kulturze, które są nie tylko zdrowe, ale także zrównoważone i sugeruje, że kraje, które mają już wytyczne żywieniowe, powinny zacząć rozważać proces włączenia do nich zrównoważonego rozwoju. Wykorzystanie wpływu konsumentów i zbiorowego popytu w celu przekształcenia systemów rolno-spożywczych, uczynienia ich bardziej integracyjnymi, odpornymi i zrównoważonymi, jest jednym z celów FAO. Poniżej kilka z celów FAO:

• Ratunek dla starożytnych zbóż. Freekeh to starożytne zboże, która rozwija przyszłość kobiet wiejskich w Libanie. Hodowczynie w dolinie Bekaa w Libanie, zbierają pszenicę durum, zanim w pełni dojrzeje. Układają ją w stosy, suszą na słońcu, a następnie ostrożnie podpalają, tak aby paliły się tylko słomki i plewy. Wysoka wilgotność młodych ziaren pozwala im przetrwać ogień. Uprażona pszenica jest przecierana i w dalszym ciągu suszona na słońcu dla uzyskania jednolitego smaku, tekstury i koloru. Nasiona gotowe do spożycia mogą być połamane na mniejsze kawałki, wyglądem przypominają zielony burgul.

• Ryba w naszej głowie, ryba na naszym talerzu. Książka kucharska FAO pomaga poznawać, gotować i jeść ryby.

• Lokalne jedzenie to wskazówka jak utrzymywać mieszkańców w zdrowiu.

• Jesteśmy tym, co jemy: przekształcenie diety w celu przekształcenia systemów rolno-spożywczych.

• Pikantne dziedzictwo rolnicze. Wasabi. Dzięki charakterystycznemu zielonemu kolorowi i ostremu, pikantnemu smakowi wasabi (Eutrema japonicum) od wieków jest wysoko cenione w Japonii. Istnieją dowody z pism, że mnisi buddyjscy jedli „zimną zupę wasabi” już od XII wieku. W XIV wieku zaczęto jeść sashimi z octem wasabi i od tego czasu wasabi zaczęło pojawiać się w posiłkach ogółu. Teraz jest spożywany na całym świecie.Rodzima roślina wasabi pochodzi z regionu Shizuoka w Japonii, gdzie uprawa rozpoczęła się około 400 lat temu. Od tego czasu hodowcy wasabi doskonalą swoje metody produkcji, czego kulminacją jest niesamowity system, który w pełni wykorzystuje zasoby naturalne tego obszaru, aby stworzyć zrównoważony, praktyczny sposób uprawy, który jest stosowany dzisiaj. W 2018 roku FAO uznała farmy wasabi w regionie Shizuoka za globalnie ważne systemy dziedzictwa rolniczego (GIAHS), uznając ten obszar za tradycje rolnicze i znaczenie kulturowe.

• Filiżanka herbaty… a może cha? Większość świata używa tych samych dwóch słów na określenie herbaty. Jedna odmiana jest używana w języku angielskim (tea), francuskim (thé), hiszpańskim (té) i niderlandzkim (thee). Drugi to odmiana chá (w języku mandaryńskim i kantońskim), na przykład chai w hindi, shay po arabsku i chay po rosyjsku. Oba słowa pochodzą z Chin, które powszechnie uważa się za „ojczyznę herbaty” i gdzie roślina została po raz pierwszy udomowiona, i pochodzą od chińskiego znaku: 茶. Prowincja Yunnan jest uważana za kolebkę światowej herbaty. Agroekosystem Pu’er Tea w Yunnan to największy na świecie obszar plantacji lasów herbacianych, gdzie wiele drzew herbacianych jest sadzonych razem w symulacji leśnego ekosystemu, założonego przez przodków wioski tysiące lat temu i uprawianego tradycyjnymi metodami. System jest bogaty w różnorodność biologiczną i kulturową i składa się ze starych dzikich populacji drzew herbacianych, starożytnych plantacji herbaty i starożytnych uprawianych plantacji herbaty. Lokalne społeczności uprawiają herbatę w harmonii z innymi produktami niezbędnymi do życia i żywności. Herbata podróżowała po całym świecie przez wieki, od swoich początków w Chinach tysiące lat temu do statusu podstawowego artykułu gospodarstwa domowego dla wielu ludzi na całym świecie. Produkcja i przetwarzanie herbaty jest głównym źródłem utrzymania milionów rodzin w krajach rozwijających się, zapewniając dochody milionom biednych rodzin mieszkających w wielu krajach najsłabiej rozwiniętych. Produkcja herbaty ma kluczowe znaczenie dla walki z głodem, ograniczenia skrajnego ubóstwa, wzmocnienia pozycji kobiet i zrównoważonego użytkowania gruntów. Z tego powodu Organizacja Narodów Zjednoczonych wyznaczyła 21 maja Międzynarodowym Dniem Herbaty, aby uczcić produkcję herbaty i podnieść świadomość społeczną na temat znaczenia herbaty dla rozwoju obszarów wiejskich, zrównoważonych źródeł utrzymania oraz jej wkładu w bezpieczeństwo żywnościowe i cele zrównoważonego rozwoju.

• Nikt nie lubi etykiet… chyba, że chodzi o jedzenie. Czytamy etykiety! Są czymś, co bierzemy za pewnik, ale są niezwykle ważne dla naszego zdrowia i dobrego samopoczucia. Etykiety żywności gwarantują, że żywność jest taka, jak myślimy, a produkty są tak pożywne, jak nam się wydaje. Przy coraz większym handlu międzynarodowym coraz trudniej jest nam wiedzieć, kim są nasi producenci żywności i skąd dokładnie pochodzi żywność. Godne zaufania etykiety pomagają wypełnić tę lukę. FAO i Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) współpracują za pośrednictwem Komisji Kodeksu Żywnościowego w celu ustalenia światowych standardów etykietowania żywności. Kraje muszą przestrzegać tych norm przy etykietowaniu żywności, zwłaszcza tej, która będzie sprzedawana na rynku światowym.

>