Giornata Nazionale delle Zeppole di S. Giuseppe (Italia)

 

Dzień Pączków z Ciasta Parzonego Zeppole (Włochy)

Terminem „zeppola” określa się różne rodzaje włoskich deserów o różnym pochodzeniu i recepturze. Zeppole di San Giuseppe (Zeppole Świętego Józefa, Zeppole z Apulii i Kampanii) to typowy deser apulijskiej tradycji cukierniczej, przygotowywany w nieco inny sposób w różnych regionach południowych Włoch. Nazwa wywodzi się stąd, że w niektórych regionach południowych i środkowo-południowych Włoch jest to typowy deser przygotowany na dzień świętego Józefa.

Zeppole di San Giuseppe są bardzo popularne w rejonie Wezuwiusza i kiedyś przygotowywano je bezpośrednio na ulicach. Wbrew nazwie nie mają one swojego pochodzenia w gminie San Giuseppe Vesuviano. Istnieją różne hipotezy na temat wynalezienia tego deseru, przypisywane zarówno zakonnicom z San Gregorio Armeno, jak i zakonnicom z Croce di Lucca, zawsze w każdym razie w Neapolu. Pierwszy spisany przepis pochodzi z 1837 roku („Traktat o kuchni neapolitańskiej” autorstwa Ippolito Cavalcantiego).

Zeppole di San Giuseppe przygotowuje się je na ogół w okresie św. Józefa (19 marca) do tego stopnia, że ​​stanowi typowy deser z okazji Dnia Ojca. Głównymi składnikami są mąka, cukier, jajka, masło i oliwa z oliwek, krem ​​budyniowy, odrobina cukru pudru i czarne wiśnie w syropie do dekoracji. W tradycji neapolitańskiej istnieją dwie odmiany zeppole di San Giuseppe: smażone i pieczone. W obu przypadkach zeppole mają okrągły kształt z centralnym otworem o średnicy około 2 cm i są ozdobione kremem z czarnymi wiśniami w syropie. Na koniec ciasto posypane jest cukrem pudrem.

>