National Bock Beer Day (USA)

Dzień Piwa Koźlak – Bock Beer

Koźlak to mocne niemieckie piwo, zazwyczaj ciemny lager. Tradycyjnie Bock to słodki, stosunkowo mocny, lekko chmielony lager. Piwo powinno być klarowne, o barwie od jasno miedzianej do brązowej i obfitej, trwałej pianie w kolorze złamanej bieli. Aromat powinien być słodowy i tostowy, ewentualnie z nutami alkoholowymi, ale bez wyczuwalnych nut chmielowych i owocowych. Smak jest bogaty i tostowy, czasem z odrobiną karmelu.

Koźlak to piwo warzone ze słodu jęczmiennego, najczęściej przy użyciu drożdży dolnej fermentacji. Fermentuje i leżakuje dłużej niż inne piwa, nawet do 18 tygodni. Koźlak warzony jest w kilku odmianach przygotowywanych na różne okresy: maj (koźlak majowy), jesień (od października, koźlak tradycyjny), Boże Narodzenie (koźlak pszeniczny, koźlak dubeltowy).

Piwo znane obecnie jako Bock zostało po raz pierwszy uwarzone w XIV wieku w hanzeatyckim mieście Einbeck w Dolnej Saksonii. Styl ten został później przyjęty w Bawarii przez piwowarów monachijskich w XVII wieku. Ze względu na bawarski akcent mieszkańcy Monachium wymawiali „Einbeck” jako „ein Bock” („kozioł”) i dlatego piwo stało się znane jako „Bock”. Na etykietach butelek często pojawia się koza.

Bock jest historycznie kojarzony ze specjalnymi okazjami, często świętami religijnymi, takimi jak Boże Narodzenie, Wielkanoc czy Wielki Post. Bock ma długą historię warzenia i spożywania przez bawarskich mnichów jako źródło pożywienia w okresach postu.

Podstyle Bocka obejmują:

• Maibock (May Bock), jaśniejsza, bardziej chmielona wersja, zwykle przeznaczona do spożycia na wiosennych festiwalach. Ze względu na jaśniejszy kolor nazywany jest także Heller Bock, z niemieckiego piekła.
• Doppelbock (Double Bock), mocniejsza i bardziej słodowa wersja.
• Eisbock (Ice Bock), znacznie mocniejsza wersja powstała poprzez częściowe zamrożenie piwa i usunięcie tworzącego się lodu.
• Weizenbock (Wheat Bock), piwo pszeniczne produkowane w 40–60% z pszenicy.

 >

____________________

obrazy pochodzą z Wikipedii. Domena publiczna.

1. Martwa natura z kuflem piwa Bock, Johann Wilhelm Preyer, 1839 Johann Wilhelm Preyer – Malarz martwych natur Johann Wilhelm Preyer (1803–1889) / Ralf Eschenbrücher. (Wydawnictwo Miasta Mönchengladbach, Archiwum Miejskie) 1992.

2. Arturo Petrocelli – Piwo pijący mnisi, XIX w. Simony Jensen - bruun-rasmussen.dk  - The artist apparently did repeats of this subject in different sizes. There was a less elaborate version, also from 1904.