Dzień Kanapki (Japonia)
13 marca nazywany jest „Dniem Kanapki”. Kanapki, które z łatwością można zjeść jedną ręką, są popularne jako standardowa przekąska wraz z kulkami ryżowymi i sprawdzają się w różnych sytuacjach, np. jako pudełka bento i przystawki na imprezę. Kanapka to danie, w którym mięso, warzywa, jajka lub inne składniki są umieszczane pomiędzy chlebem. Typowym przykładem jest kanapka zamknięta ze składnikami włożonymi pomiędzy chleb.
Wraz z rozprzestrzenianiem się zachodniej żywności, kanapki również zyskały uznanie i zostały nawet włączone do wojskowego zbioru przepisów „Wojskowe metody gotowania”. Mówi się, że pierwszym japońskim ekibenem była kanapka sprzedana na stacji Ofuna w 1892 roku przez Ofunaken w Ofuna w mieście Kamakura w prefekturze Kanagawa. Około 1935 roku Izumi, sklep z kotletami wieprzowymi w Tokio, zaczął przygotowywać kanapki z kotletami wieprzowymi (katsu sandos) dla gejsz ze świata Hanayagi.
W Japonii aż do późnego okresu Showa „kanapki” wypiekano z białego chleba z odciętymi brzegami, a kanapki z innymi rodzajami pieczywa nie były zbyt powszechne. W restauracjach kanapki często układano na papierowej serwetce na talerzu w stylu zachodnim i podawano z natką pietruszki.
Kanapki standardowo pojawiały się w menu kawiarni w domach towarowych i kawiarniach. Warianty obejmowały „kanapkę z warzywami”, „kanapkę z szynką”, „kanapkę z jajkiem” i „kanapkę mieszaną”. Kanapki podawane w kawiarniach w rejonie Chukyo czasami zawierały makaron taki jak yakisoba lub spaghetti jako dodatek.
W Japonii sklepy ogólnospożywcze sprzedają go jako jeden ze swoich standardowych produktów wraz z kulkami ryżowymi, a kanapki z krojonego chleba ustawiane są na półkach zapakowane w plastikowe torby. W ostatnich latach coraz częściej sprzedaje się produkty z pieczywa twardego, jednak często są one droższe od tych z pieczywa miękkiego.
W ostatnich latach stworzono różnorodne kanapki, które trafiają w gusta Japończyków. Oprócz wyżej wymienionych makaronów, takich jak spaghetti, krokiety i kotlety z mięsa mielonego, niektórzy używają także składników w stylu japońskim, takich jak wodorosty nori.
Mówi się, że popularna ostatnio „kanapka owocowa” powstawała już od ery Taisho do początków ery Showa. Istnieją różne teorie, w tym jedna, że powstał w kawiarni w Kioto i ta, która powstała w Sembikiya w Tokio. Kanapka owocowa to rodzaj kanapki, w której owoce umieszcza się pomiędzy śmietaną a chlebem. Istnieją kanapki w kształcie trójkąta i kwadratu. O trójkątnej kanapce z owocami mówi się, że jest „łatwa do zjedzenia” i „można dostrzec piękno przekrojonych owoców”, natomiast kwadratowa kanapka z owocami jest oceniana jako „wyjątkowa” i „luksusowa oraz sprawia, że świetny prezent”. Istnieją również trapezowe kanapki owocowe i kanapki owocowe w kształcie hot dogów.
Kanapki owocowe składają się z chleba, śmietany i owoców. Do kanapek owocowych wykorzystuje się różne owoce, w tym jabłka, banany, ananasy, mandarynki, papaję, kantalupę, mango, grejpfruty, brzoskwinie, borówki, truskawki, arbuza, wiśnie, smoczy owoc, figi, kiwi i śliwki. Oprócz owoców czasami używa się kandyzowanych kasztanów, migdałów, orzechów włoskich, pistacji, a także konfitur i marmolady truskawkowej.
>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz