Giornata Nazionale dell Parrozzo e Gabriele d’Annuzio (Italia)

 

Dzień Ciasta z Ambruzji

Parrozzo (lub panrozzo) to typowy deser Abruzji, pochodzący z Pescary, związany z gastronomicznymi tradycjami Bożego Narodzenia (ale nie tylko), bardzo rozpowszechniony zwłaszcza we wschodniej części Abruzji.  Parrozzo zostało wymyślone i przygotowane w 1920 roku przez Luigiego D’Amico, właściciela cukierni w Pescarze. D’Amico wpadł na pomysł zrobienia ciasta przypominającego rustykalny chleb, zwanego też Pane Rozzo (od którego wywodzi się nazwa „Panrozzo”), czyli półkulistego bochenka, który był przygotowywany przez rolników z kukurydzy i przeznaczony do przechowywane przez kilka dni. Przygotowywanego przez pasterzy z mąki kukurydzianej, mleka od owiec i aromatyzowanego tymiankiem i aromatycznymi ziołami z pastwisk. Nadano mu kształt kopuły, a następnie pieczono w piecu opalanym drewnem, gdzie uzyskało ciemną i lekko okopconą skórkę.  

 Ciemny kolor nadawany przez przypalanie skórki chleba pieczonego w piecu opalanym drewnem został zastąpiony polewą czekoladową. Pierwszą osobą, której Luigi D’Amico pozwolił skosztować Parrozzo, był Gabriele D’Annunzio, który zachwycony nową słodyczą napisał madrygał* „La Canzone del parrozzo”.

Parrozzo jest przygotowywane z semoliny lub alternatywnie z żółtej lub białej mąki ze skrobią, z jajkami, cukrem, mielonymi migdałami, esencją z gorzkich migdałów, skórką pomarańczy lub skórki cytryny, likierem amaretto i jest pokryte ciemną czekoladą.  Mieszaninę wlewa się do półkulistej formy, najlepiej aluminiowej, i piecze w piecu. Po ugotowaniu, gdy deser jest zimny, polewa się go roztopioną ciemną czekoladą.

Luigiego D’Amico użył sporej ilości jaj, aby uzyskać żółtą pastę przypominającą kolor kukurydzy; grubo posiekane migdały, aby nadać podniebieniu poczucie szorstkości, do których dodał gorzkie migdały, aby wzmocnić aromat. Ale muśnięciem artysty była powłoka, która musiała przypominać ciemną i lekko przypaloną skórkę chleba otrzymaną z pieczenia w piekarniku, do czego zdecydował się użyć bardzo delikatnej gorzkiej czekolady, rozłożonej na kopułę szpatułką, aby efekt końcowy nie był idealnie gładki, ale nadawał rustykalny wygląd. Eksperyment był tak udany, że autor pomyślał o wysłaniu jednego do swojego przyjaciela Gabriele D’Annunzio.  Luigi d’Amico chciał opublikować na opakowaniu, w którym był sprzedawany, wiersze napisany przez poetę, który pamięta, jak bardzo kochał ten deser.

__________________________________

* Madrygał – wokalny utwór wielogłosowy, oparty na tekstach poruszających zwykle treści o tematyce świeckiej, miłosnej, przedstawiającej sielankowy tryb życia. Także gatunek poetycki. Popularny w średniowieczu, ale jego rozkwit nastąpił w XVI w.

. 

PAROZZO [wym. Pan’roddzo] z regionu Abruzji

Składniki:

• 20 dag słodkich migdałów bez skórki zmiksowanych na proszek
• 15 dag kaszy manny
• 15 dag gorzkiej czekolady
• 5 jajek
• 20 dag cukru
• starta skórka z 1 cytryny
• 2 łyżki masła

Przygotowanie:

1. Do migdałów dodajemy kaszę mannę i skórkę z cytryny, dokładnie mieszamy.
2. Masło roztapiamy i łączymy z żółtkami utartymi z cukrem, dodajemy do masy migdałowej.
3. Białka ubijamy na sztywno i delikatnie mieszamy z ciastem.
4. Do torownicy wysmarowanej masłem wlewamy ciasto i wstawiamy do gorącego piekarnika 200 stopni C na 45 minut.
5. Roztopioną czekoladą smarujemy ciasto.

 >