Dzień Staroświeckich Ciasteczek z Przyprawami (Hiszpania)
Dawne ciasteczka z przyprawami stały się
znowu modne. Pierwsze ciastko z przyprawami, które przychodzi nam do
głowy to piernik. Jak wyglądają dawne ciasteczka? Ciastko to mały,
słodki, słony lub słodko-gorzki produkt kulinarny, pieczony i zazwyczaj
wytwarzany z mąki pszennej, jaj, cukru, masła lub olejów roślinnych lub
tłuszczów zwierzęcych. Może zawierać więcej składników, takich jak inne
zboża, rodzynki, orzechy, czekolada i aromaty. 15 listopada to dzień
poświęcony ciastkom, które wracają na hiszpańskie stoły. Wracają i
cieszą nasze podniebienia. A zatem spróbujmy je odtworzyć i cieszmy się
ich smakiem. Domowe pikantne ciasteczka mają w sobie coś, które po
postawieniu na stole, niespodziewanie znikają.
Ale trochę powtórki z historii. Pierwsze ciasteczka były twarde, wytrawne i bez cukru. Często pieczono je po chlebie, w piecu piekarniczym, gdy już wystygł. Stanowiły tanią formę utrzymania biednych.
Zapotrzebowanie na pożywną żywność, łatwą
do przechowywania, transportu podczas długich podróży, zwłaszcza drogą
morską, zostało początkowo zaspokojone poprzez przyjęcie przez kucharzy
żywej żywności. Zajmowała jednak zbyt dużo miejsca w transportowcach
ciągniętych przez zwierzęta lub na małych statkach. Wprowadzenie
przetworzonego zboża i produkcji mąki zapewniło bardziej niezawodne
źródło pożywienia. Egipscy żeglarze upiekli płaski, chrupiący chleb
jaglany zwany ciastem dhourra, natomiast Rzymianie stworzyli ciasto
zwane buccellum. Pierwsi piekarze starali się, aby ciasteczko było jak
najbardziej twarde. Ponieważ ciastka twarde i suche są odpowiednio
przygotowane do transportu. Aby zmiękczyć ciastko do spożycia, często
moczono je w kawie lub innym płynie lub gotowano na patelni z jedzeniem.
Pierwsze ciasteczka były twarde, wytrawne i bez cukru.
Już w VII wieku kucharze w Imperium
Perskim nauczyli się od swoich przodków technik podgrzewania i
wzbogacania mieszanek chlebowych jajami, masłem i śmietaną oraz
słodzenia ich owocami i miodem. Jednym z pierwszych przyprawionych
ciasteczek był piernik, po francusku „pain d’épices”, co oznacza
„przyprawiony chleb”. Do Europy sprowadził go w 992 roku ormiański mnich
Grzegorz z Nikopolis. Pierwotnie było to gęste, przyprawione ciasto z
melasą. Wraz z inwazją muzułmanów na Półwysep Iberyjski, a następnie
wyprawami krzyżowymi i rozwojem handlu przyprawami, techniki kulinarne i
składniki z Arabii rozprzestrzeniły się do północnej Europy. W
średniowieczu ciasteczka wyrabiano z ciasta chlebowego, dekorowano,
przyprawiano, a następnie pieczono.
Do tego czasu wyrób ciast powierzano
cechom rzemieślniczym. Pierwszy udokumentowany handel piernikiem miał
miejsce w XVI wieku, kiedy sprzedawano go w aptekach klasztornych i na
targowiskach miejskich. Piernik stał się produktem powszechnie dostępnym
już w XVIII wieku.
W szerokiej gamie dawnych ciasteczek
znajdują się ciasteczka typu Maria, wafle z nadzieniem lub bez, ciastka
suche i miękkie, rodzaje słone jako przystawka lub krakersy.
W swoim pierwotnym przygotowaniu
ciasteczko María składało się wyłącznie z masła, podobnego do kruchego
ciasta, jednak to Hiszpanie dodali aromat waniliowy i cukier muscovado
podczas masowej produkcji ciasteczka w czasie wojny secesyjnej. Biscuit
Marie to rodzaj słodkiego ciastka szeroko spożywanego w krajach Europy,
Ameryki, Afryki czy Australii. Zostały stworzone w Londynie w 1874 roku
przez Peek Freans, angielską firmę produkującą ciastka, dla
upamiętnienia małżeństwa Wielkiej Księżnej Rosji Marii Aleksandrownej z
księciem Alfredem I z Saxe-Coburg-Gotha, synem królowej Wiktorii. Stało
się bardzo popularne w kilku krajach europejskich, szczególnie w
Hiszpanii, gdzie po wojnie domowej ciastko stało się symbolem ożywienia
gospodarczego, ponieważ piekarnie produkowały je na masową skalę dzięki
nadwyżkom zbiorów pszenicy. Ciasteczka Maria można jeść samodzielnie lub
maczać m.in. w mleku, herbacie i czekoladzie. Można też przygotować
kanapkę z dwoma ciasteczkami, smarując je masłem, masłem orzechowym,
mlekiem skondensowanym, dżemem.
>

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz