Cordon bleu, to klasyczny kotlet szwajcarski, zazwyczaj z cielęciny, z serem i szynką.
Cordon bleu składa się z mięsa zawiniętego wokół nadzienia z sera, panierowanego i smażonego na patelni lub w głębokim tłuszczu. Klasyczny kotlet to cielęcina, ale zamiast cielęciny używa się piersi kurczaka lub wieprzowinę.
Dokładne pochodzenie cordon bleu jest nieznane. O cordon bleu po raz pierwszy wspomniano w książce kucharskiej z 1949 roku. Istnieje wiele wariantów tego przepisu, obejmujących kotlet, ser i szynkę. Popularnym sposobem przygotowania kurczaka cordon bleu jest rozcięcie piersi kurczaka na pół, umieszczenie w środku cienkiego plastra szynki i cienkiego plastra miękkiego, łatwo topiącego się sera. Następnie pierś kurczaka zwija się w roladę, panieruje w bułce tartej, a następnie smaży w głębokim tłuszczu. Istnieją również warianty, w których kurczak jest pieczony, a nie smażony.
Podobnym daniem popularnym w hiszpańskiej prowincji Asturia jest cachopo, czyli smażony kotlet z cielęciny, wołowiny lub kurczaka zawinięty w nadzienie z szynki serrano i sera.
Popularną odmianą w Urugwaju i Argentynie jest milanesa rellena. Składa się ona z dwóch filetów wołowych lub z kurczaka, przetopionych w roztrzepanym jajku, a następnie nadzianych gotowaną szynką i mozzarellą, a następnie ułożonych na sobie jak kanapka. Po tym czasie filety ponownie przetopione są w roztrzepanym jajku i bułce tartej, a następnie smażone lub pieczone.
W krajach o dużej populacji muzułmańskiej popularne są również inne wersje cordon bleu: kurczak jest zawijany w wołowinę lub baraninę zamiast wieprzowiny.
>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz