Dzień Ziemniaka (Włochy)
Włoski Narodowy Dzień Ziemniaka, w ramach Kalendarza Kulinariów Włoskich, przypada corocznie 25 września i ma na celu promowanie wiedzy o wartości odżywczej ziemniaków, ich historii oraz roli w rolnictwie i zrównoważonym rozwoju.
Chociaż ziemniaki są uwielbianym i powszechnym pożywieniem we włoskich domach to ogólne spożycie na osobę we Włoszech należy do najniższych w Europie. Według najnowszych danych międzynarodowych agencji, takich jak FAOSTAT, spożycie we Włoszech wynosi około 40–48 kg na osobę rocznie. Głównym powodem są czynniki kulturowe i kulinarne. W diecie śródziemnomorskiej węglowodany złożone są spożywane głównie w postaci zbóż. W wielu krajach Europy Północnej i Wschodniej ziemniaki historycznie były podstawowym węglowodanem i dodatkiem do dań głównych, podczas gdy we Włoszech dzielą miejsce na stole z makaronem, chlebem, risotto i polentą.
Włoscy rolnicy uprawiają ziemniaki o różnych typach kulinarnych, które można podzielić na grupy.
- Typ A (sałatkowy) - charakteryzuje się zwartą strukturą po ugotowaniu, pozostaje nie rozpadający się. Idealny do sałatek, zapiekanek, zup, a także do smażenia i grillowania. Przykładowe odmiany: Dali, Nicola, Zenia, Lord.
- Typ B (uniwersalny) - nie rozpada się po ugotowaniu, ale łatwo je rozgnieść. Nadaje się do purée, kopytek, pieczenia, smażenia i klusek. Przykładowe odmiany: Fresco, Gala, Jelly, Victoria.
- Typ C (mączysty) - zawiera dużo skrobi, jest mączysty i rozpada się po ugotowaniu. Doskonały do placków ziemniaczanych, klusek, pyz i frytek. Przykładowe odmiany: Agnes, Melody, Marlen, Ametyst.
>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz