Dzień Zupy Acquacotta i Pancotto (Włochy)
Pancotto i Acquacotta to biedne zupy, które przybierają różne nazwy i są przygotowywane na różne sposoby. Są to zupy chłopskie.
Pancotto jest powszechne w wielu regionach Włoch, podobnie jak wiele starożytnych potraw pochodzenia chłopskiego, które powstały z potrzeby wykorzystania suchego chleba do ostatniego okruszka. Jest to zupa na bazie czerstwego chleba namoczonego i ugotowanego w płynie, bulionu mięsnego lub mleka w bogatszych wersjach, bulionu warzywnego lub po prostu wody, ewentualnie z dodatkiem kilku kawałków warzyw lub pomidorów. Zupa gotowana tak długo, aż powstanie rozgotowana, miękka konsystencja. I jako ostatni akcent, tarty ser nie zaszkodzi. W Piemoncie, Lombardii i Wenecji Euganejskiej taka zupa nazywa się panada.
Acquacotta
/wym. akkwa’kotta/ z włoskiego „gotowana woda”, to gorąca zupa z warzyw
i czerstwego chleba, która narodziła się na Maremmie. Już w
średniowieczu pojawiają się doniesienia o podobnych zupach. W
szczególności w Toskanii jest wiele zup chlebowych, ponieważ chleb jest
cenny nawet wtedy, gdy jest czerstwy, a w przypadku zup łatwo go poddać
recyklingowi. Tak
powstały zupy: ribollita, panzanella, pappa col pomodoro i zupa
chlebowa oraz wiele innych, być może mało znanych, ale równie dobrych. Dziś można je znaleźć w menu restauracji w całej Toskanii. Oryginalnie
była zrobiona z warzyw, takich, które można było znaleźć otwierając
drzwi domu, z którego zwykle wychodzi się na ogród.
>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz