Dzień Placka z Ciecierzycy (Włochy)
Farinata, farinata di ceci, torta di ceci, fainè, fainà, socca, cecìna lub cade to rodzaj cienkiego, przaśnego naleśnika zrobionego z mąki z ciecierzycy. Farinata jest typowym przysmakiem północno-zachodniego wybrzeża Morza Śródziemnego. W Ligurii nazywa się farinata, w Nicei socca, a w Tulonie cade.
Pochodzenie potrawy nie jest znane. Jedna z legend głosi, że została wynaleziona przez grupę rzymskich żołnierzy, którzy prażyli mąkę z ciecierzycy na tarczy.
Farinata powstaje poprzez zmieszanie mąki z ciecierzycy z mieszaniną wody i oliwy z oliwek w celu uzyskania luźnego ciasta, wlanie go na patelnię, tak aby powstał naleśnik o grubości zazwyczaj 4 mm. Farinatę można doprawić świeżym rozmarynem, pieprzem i solą morską. Tradycyjnie farinata jest krojona w trójkątne plastry o nieregularnym kształcie i spożywana (bez dodatków) na małych talerzach z opcjonalnym czarnym pieprzem. W innych częściach Włoch – tradycyjnie w Toskanii, gdzie nazywa się je cecina (od włoskiego słowa oznaczającego ciecierzycę, ceci) – podaje się je nadziewane małą focaccią (głównie w Pizie) lub między dwiema kromkami chleba, jak to jest tradycyjnie w Livorno. W Genui farinata może być przyozdobiona cebulą lub karczochami. W prowincji Savona (niedaleko Genui) odmiana farinaty zwana „farinata bianca” – biała farinata jest przygotowywana z mąki pszennej.
Socca to specjalność kuchni południowo-wschodniej Francji, szczególnie w Nicei i jej okolicach, praktycznie taka sama jak farinata, niektórzy twierdzą, że ma nieco inną konsystencję.
W okolicach Tulonu i Marsylii można ją również spotkać pod nazwą cade. Ta wersja jest grubsza i ma chrupiącą powierzchnię.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz