Dzień Japońskiej Herbaty
日本茶（にほんちゃ) – Nihoncha to termin używany w codziennych rozmowach, oznaczający „herbatę japońską”, „herbatę wyprodukowaną w Japonii” lub „rodzaj herbaty powszechnie pitej w Japonii”. Większość japońskich herbat to herbata zielona, która jest herbatą niesfermentowaną, ale produkowana jest niewielka część herbaty sfermentowanej, podobnej do czarnej herbaty w Chinach i nazywana jest herbatą tsukemono.
Herbata japońska to ogólne określenie niefermentowanej herbaty (zielonej herbaty) produkowanej głównie w Japonii, z reprezentatywnymi odmianami takimi jak sencha, gyokuro i matcha. Bogata w katechiny i aminokwasy, zyskuje na popularności na całym świecie jako zdrowy napój.
W XII wieku, kiedy Eisai przywiózł nasiona herbaty wraz z metodą picia herbaty z dynastii Song, herbata i zwyczaj picia herbaty rozpowszechniły się w całej Japonii. W Japonii początkowo popularna była matcha (sproszkowana herbata prasowana), ale później rozpowszechniła się herbata liściasta (chińska herbata liściasta). Tymczasem w Chinach, po tym, jak Zhu Yuanzhang z dynastii Ming pod koniec XIV wieku zakazał herbaty prasowanej, zarówno herbata prasowana, jak i herbata liściasta (mocha, chińska matcha) straciły na popularności.
Jeśli chodzi o metody produkcji, w Japonii dominującą metodą pozostaje gotowanie na parze, metoda wywodząca się z czasów dynastii Song, natomiast w Chinach, od czasów dynastii Ming, główną metodą stała się smażona na patelni herbata liściasta (kamairi-cha), co wskazuje na znaczące różnice w metodach produkcji.
Plantacja herbaty – Japonia
_______________________
zdjęcie Wikipedia
Pracownicy zbierający herbatę z japońskiej plantacji pod koniec XIX wieku – Kusakabe Kimbei – Ta fotografia to ręcznie kolorowana odbitka albuminowa ze srebra przedstawiająca pracowników plantacji herbaty w epoce Meiji w Japonii. Zdjęcie wykonał Kusakabe Kimbei (1841 – 1934) w drugiej ćwierci XIX wieku.
>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz