Dzień Konserw Rybnych (Polska)

 Dzień Konserw Rybnych (Polska) 

Nieoficjalny Dzień Konserw Rybnych obchodzony jest w Polsce 10 października. Polski przemysł przetwórstwa rybnego dynamicznie się rozwija, a kultowe konserwy rybne mają rzesze fanów. Ryby w puszkach mają tę zaletę, że są niedrogie, łatwo dostępne, wygodne, łatwe w użyciu i mają dłuższy okres przydatności do spożycia niż świeże ryby lub inne metody przetwórcze. Żywność w puszkach to prosty sposób na konserwowanie owoców i ryb, a produkty z ryb w puszkach są zdrowe i wygodne ze względu na długi okres przydatności do spożycia.

 

Konserwy rybne to produkty żywnościowe w hermetycznych opakowaniach, które poddaje się sterylizacji cieplnej lub innym procesom niszczącym mikroorganizmy, dzięki czemu można je przechowywać w dowolnej temperaturze i nadają się do bezpośredniego spożycia. 

Ryby w puszkach to produkty poddane przetworzeniu, zamknięte w szczelnym pojemniku i poddane obróbce termicznej. Konserwowanie w puszkach jest metodą utrwalania żywności, zapewniającą zazwyczaj okres przydatności do spożycia wynoszący od roku do pięciu lat. Puszki otwiera się zwykle za pomocą otwieracza, choć niektóre wyposażone są w zawleczkę umożliwiającą otwarcie ręczne. W przeszłości wiele puszek – zwłaszcza z sardynkami – posiadało specjalny kluczyk, którym należało kręcić, aby odwinąć wieczko. 

Czy jest możliwe, żeby ktoś mieszkający w Polsce, nie znał paprykarza szczecińskiego, tradycyjnej pasty z dodatkiem ryżu, masy rybnej i koncentratu pomidorowego?  

Najpopularniejsze konserwy to szproty w oleju, szprotki w sosie pomidorowym, śledzie, makrela w sosie pomidorowym, w oliwie lub wędzona, tuńczyk w kawałkach lub rozdrobniony, w sosie własnym albo w oliwie, sardynki i anchois.

 

Pierwsze zakłady przetwórstwa łososia w puszkach powstały w XIX wieku na wybrzeżu Pacyfiku w Ameryce Północnej, a następnie rozprzestrzeniły się na inne regiony świata, w których istniał łatwy dostęp do łososia. Ten sektor przemysłu przetwórczego zapoczątkował praktykę masowego konserwowania ryb w puszkach.

Sardynki konserwuje się na różne sposoby. W zakładzie przetwórczym ryby są myte i pozbawiane głów, a następnie poddawane obróbce termicznej – smażeniu w głębokim tłuszczu lub gotowaniu na parze – przed procesem suszenia. Następnie pakuje się je w oleju, wodzie lub sosie np.pomidorowym. Sardynki są zazwyczaj ciasno układane w małych puszkach, zaprojektowanych tak, by można je było łatwo otworzyć. Dzięki temu są produktem łatwym w transporcie, trwałym i gotowym do spożycia bez dodatkowego przygotowania.

Tuńczyka konserwuje się w jadalnych olejach roślinnych, solance, wodzie lub różnych sosach. Mała puszka tuńczyka w oleju zawiera 46,6 grama białka, podczas gdy puszka tuńczyka w wodzie zawiera 31,7 grama białka. Jedna puszka tuńczyka wystarcza, aby zaspokoić prawie całe dzienne zapotrzebowanie. Dzięki kwasom tłuszczowym omega-3 zawartym w tuńczyku w puszce, które wspomagają funkcjonowanie mózgu i oczu już samo zjedzenie kanapki z tuńczykiem na lunch, zmniejsza on również stany zapalne i eliminuje objawy zespołu suchego oka.